غابَ عَنَّا مِنْ سُلْطانِكَ ! وَ ما اسْبَغَ نِعَمَكَ فِى الدُّنْيا وَ ما اصْغَرَها فى نِعَمِ الْآخِرَةِ . . . . « 1 » منزّهى از هر عيب ، چه بزرگ است شأن تو ! منزهى ، چه عظيم است آنچه از مخلوقاتت كه مىبينيم و چه كوچك است عظمت آن در كنار قدرت تو ! و چه دهشت‌آور است آنچه از ملكوت تو مشاهده مىنماييم ! و چه اندازه حقير است آنچه ديده مىشود در برابر آنچه از سلطنت تو براى ما ناپيداست ! نعمت‌هايت در اين دنيا چه گسترده و فراوان است ! و با اين حال در برابر نعمت آخرتت چقدر كوچك است ! راز خلقت در كلام امام صادق عليه السلام امام صادق عليه السلام در تفكر حقيقى راز خلقت به مفضّل بن عمر مىفرمايد : « نخستين پند و دليل بر وجود آفريدگار پاك برتر ؛ پديد آوردن جهان و تركيب اجزاى آن و نظم بخشيدن آن به شكل فعلى است . هرگاه دربارهء اين جهان به انديشه و خرد خويش دقت كنى ، آن را همانند خانه‌اى يا بى كه هر آنچه از بندگانش بدان نياز دارند در آن فراهم است . آسمان همچون سقف برافراشته شده و زمين همانند فرش گسترده است و ستارگان مانند چراغ‌ها كنار هم چيده شده‌اند و گوهرها همانند گنجينه‌ها در دل زمين اندوخته شده‌اند . هر چيز به جاى خود فراهم گشته و انسان همچون مالك اين خانه ، صاحب همهء اثاث و لوازم آن است . انواع گياهان براى اهداف او آماده گشته و حيوانات گوناگون در خدمت مصالح و منافع او مىباشند . اين همه آشكارا نشانگر اين است كه عالم بر اساس يك برنامه و حكمت و نظم و هماهنگى آفريده شده و آفريدگار آن يكى است . . . » و در بخش ديگر دربارهء تدبير و مصلحت فصل‌هاى چهارگانهء سال مىفرمايد :

--> ( 1 ) - نهج البلاغه : خطبهء 108 .